De Verzinkerij Meerveldhoven is opgericht in augustus 1947 als toevoeging aan de metaalwarenfabriek, die in 1945 opgericht is. Dit was vlak na de Tweede Wereldoorlog. In die tijd was er een grote behoefte aan allerlei producten. “Er is van alles wat voorbijgekomen, zoals met name verzinkte emmers, melkkratten en ook speelgoederen uit metaal vervaardigd. Uiteindelijk kom je als toeleverancier in een wereld terecht van Philips. Dat werd toen onze grootste klant.” Hiervoor maakten ze zogenoemde ‘normaalbakken’, stevige metalen bakken. “Ik denk dat elke Nederlander wel een normaalbak in de garage heeft.” En die stalen emmers en bakken, die moesten verzinkt worden. Dat lieten ze ergens doen in Midden-Nederland. Toen dacht de vader van Henk Sweegers, Adriaan Sweegers: “ik ga eens kijken of we dat niet zelf kunnen.” Daaruit is de Verzinkerij ontstaan. De nieuwe naam werd Metaalwaren en Verzinkerij Meerveldhoven.  

Uw zonen vormen inmiddels de derde generatie in het bedrijf. Kunt u iets vertellen over die overdracht?

Overdracht naar de tweede generatie

“Dan moet ik bij mezelf beginnen, want ik werd bij de Verzinkerij bedrijfsleider toen ik vooraan in de twintig was. Mijn schoonvader, die aannemer was, vond het allemaal maar niks dat zijn dochter binnenkwam met een verzinker. Die had namelijk kapotte zolen vanwege dat zuur en een kapotte broek. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen.” De Verzinkerij was niet de hobby van Adriaan. “Dat kostte eigenlijk alleen maar geld en alles wat je aanschafte ging morgen roesten, of ging kapot.” Dat was wellicht de reden dat hij heeft besloten in1972 de helft van de aandelen van de verzinkerij te verkopen aan een Duitse groep. Vervolgens is het bedrijf gaan groeien met verschillende uitbreidingen. Allereerst de nieuwe verzinkerij hal in 1988. Later werd daar een poedercoatbedrijf aan toegevoegd. Adriaan Sweegers is overleden in 1990 en na zijn dood had niemand interesse in het bedrijf. Daarom vond de moeder van Henk Sweegers dat het bedrijf naar hem moest gaan. Uiteindelijk is er toegestemd dat Henk de overgebleven 50% van het bedrijf kon kopen. Uiteindelijk in 2011 was het voor Henk mogelijk om de laatste 50% van de Duitse partner terug te kopen. Henk was 63 toen de volledige overname van de verzinkerij plaatsvond. “Dat was de gelukkigste dag uit mijn leven.”

Start van de derde generatie

De zoon van Henk Sweegers, Daan, wilde graag voor zichzelf beginnen en heeft toen met hulp van zijn vader DaMo opgericht, een montage bedrijf. Vervolgens is het galvanische bedrijf Dameco opgestart wat nu geheel zijn eigen bedrijf is geworden. Wat nu al 25 jaar zijn eigen bedrijf is geworden. Zijn andere zoon, Roel, zat toen bij het bedrijf Beton Son. Toen hij een keer terugkwam van vakantie met zijn familie vertelde hij op een avond dat hij ontslag had genomen bij Beton Son en dat hij bij het bedrijf van zijn vader wilde solliciteren. Naarmate het gesprek vorderde dacht Henk: “eigenlijk ben ik gek als ik jou niet aan zou nemen.” Er was namelijk genoeg werk te doen. Roel werd vervolgens in het diepe gegooid bij de poedercoating, waar hij later eigenaar is geworden. Vader Henk is uiteindelijk nog tot zijn 70ste in het bedrijf geweest, maar gaandeweg nam Roel steeds meer taken over. De formele overdracht van de verzinkerij vond in 2022 plaats.

Wat weet u nog over het moment dat u in aanraking bent gekomen met Van Zelst? 

Meneer Sweegers vertelt over het moment dat Henk Van Zelst bij zijn vader binnenkwam en zijn automaat, een Spengler, verkocht. Dit moet ruim 50 jaar geleden zijn. Dit was destijds een vrij eenvoudig model, namelijk een plat display met een draaiknop om het product te selecteren, het simpelste wat er was. De start van het bedrijf Van Zelst vond plaats ongeveer rond die tijd en groeide uit tot een grote speler in hun branche. De verkoop van deze koffieautomaat was het moment dat Henk van Zelst dacht; wat de baas kan, kan ikzelf ook. Dit was dan ook de start van het bedrijf Van Zelst. “Dat was het begin van een florerende Van Zelst. Ik was toen nog geen twintig. Francien en Henk waren niet onbekend voor mij. We hebben Henk van Zelst als een echte gedreven koopman leren kennen, samen met Francien, een prachtig koppel.” Toen was Henk van Zelst als echte koopman al bezig met het verkopen van koffieautomaten. Zijn vrouw, Francien, deed toen de administratie. “Hij was een sociaal, bevlogen persoon waar je nooit tevergeefs aanklopte. Of het nou De Harmonie was of de wielerclub, etc.

Vanaf het begin van Van Zelst zijn onze bedrijven al klant. Niet alleen onze productiebedrijven, maar ook het Medisch Expertise Centrum Kempen zijn klant geworden. Ze hebben ook nooit een andere koffieleverancier gehad. “Als de mensen het goed doen, dan zijn ze nog steeds de partner.” De samenwerking heeft daarom altijd meer voldaan aan de verwachtingen.

Het moment dat Henk Sweegers het meest is bijgebleven 

Twee dagen voordat Henk van Zelst overleed was meneer Sweegers bij hem langs geweest. “Ik kwam voorbijgefietst en ik ben teruggefietst.” Hij wist dat het al een tijd niet goed ging met Henk van Zelst. “Ik dacht ik ga er eens even langs.” Vervolgens vertelde Henk van Zelst dat ze een hele grote klant hadden binnengehaald. “Daar was hij zo trots op.”

Wat vond u zo fijn aan de samenwerking met Van Zelst? En Waarom?

“Dat er nooit een reden is geweest om iets anders te gaan zoeken.”

Wat moeten we volgens u blijven doen?

Meneer Sweegers legt uit dat familiebedrijven worden gekenmerkt door een familiaire uitstraling. “Een klant is dan eigenlijk lid van de familie geworden.” Klanten voelen zich verbonden met het bedrijf. Als die band wegvalt, verdwijnt meestal ook hun loyaliteit. We behouden dan ook graag de binding, want ook bij Van Zelst is de volgende generatie aan de slag.